Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13720 K.2025/8815

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/2169 Esas, 2021/632 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/2169 Esas, 2021/632 Karar sayılı hükmünün sanık müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun olarak verilen karara karşı sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 25.06.2021 tarihinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın kurumu zarara uğrattığına, adlî para cezasına çevrilmesinin Türk Ceza Kanunu'nun amacı ve ruhu ile bağdaşmadığına, cezanın paraya çevrilmesi sanığın işlediği suçun cezasız kalması sonucunu doğuracağına, cezanın caydırıcılığı ilkesini ihlâline ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine,