Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13725 K.2022/21947

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyete kararı verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26/12/2018 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararının eksik kovuşturma nedeni ile bozulduğu, bozma sonrası ilk derece mahkemesince sanık hakkında TCK’nın 168/5. maddesi uygulanarak mahkumiyet kararı verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine son olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 15/12/2020 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan açılan kamu davasının düşürülmesi ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, dava konusu olan suçun elektrik hırsızlığı değil karşılıksız yararlanma suçu olduğu, 6352 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 6 aylık süre için tüm zarar karşılandığında düşme kararı verilebileceği, ayrıca tüm zararın değil sadece bilirkişi tarafından tespit edilen vergisiz ve cezasız tutarın ödenmiş olduğu, sanığın halen 30.233,83 TL. borcunun bulunduğu bu nedenle hakkında düşme kararı değil, mahkumiyet hükmü kurulmasına ilişkin olduğu,

sanığın temyiz isteminin, katılan kurumun tüm zararını karşıladığını hakkında düşme kararı yerine beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;