Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1377 K.2022/8784

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

07.10.2019 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü 02.10.2019 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükmolunan cezalanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin yerel mahkemenin kanuna aykırı olarak teşekkül ettiğine, verilen mahkumiyet kararının gerekçeden yoksun olduğuna, soruşturma ve kovuşturma sürecinde sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, verilen hükmün hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayandırıldığına, suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediğine, kararın eksik inceleme ve hatalı tespit sonucunda verildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına,

TCK'nin 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nin 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa hırsızlık suçundan zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesince yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlandığından, bölge adliye mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 280/1-e maddesi gereği ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,