Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13841 K.2025/7419

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçu işlediğinin sabit olmadığına, suç kastının bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın kamera görüntüsünden tespit edilmesi üzerine yakalandığında kolluk ekibine cep telefonunun evinde olduğunu söyleyerek teslim ettiği, ancak katılanın beyanına göre, cep telefonunun içinde sim kartının olmadığı ve telefondaki verilerin silinmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yer göstermek suretiyle sim kart bulunmadan ve veriler silinmiş hâlde katılana teslimi sağlanan cep telefonu nedeniyle katılandan kısmî iade hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,