Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13876 K.2023/3268

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2015 tarihli ve 2015/1330 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; şikâyetçinin işyerinin camına taş atarak zarar vermesi şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 53/1, maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/701 Esas, 2015/875 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 62/1, maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yukarıda alınan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2020/25453 Esas, 2022/430 Karar sayılı kararı ile 'uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve tekerrüre esas alınan ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/296 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, yaptığı eylemden dolayı pişman olduğu, katılanın zararını ödeyerek uzlaşmak istediği, aldığı cezanın ertelenmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde katılanın iş yerinin camlarına taş atarak kırdığı bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 13.02.2015 tarihli CD Çözüm Tutanağı, uzlaştırma raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın suçu ikrar ettiği, ancak zararın karşılanmadığı, uzlaştırmacı raporuna göre uzlaşmanın sağlanamadığı, sanığın tekerrüre esas sabıkasının olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanık hakkında kurulan hükümde uygulanmadığı anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR