Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13889 K.2025/12394

Soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olan, kovuşturma aşamasında da şikâyetinin devam ettiğini beyan eden ve mahkemece katılma talebi olup olmadığı kendisine sorulmayan şikâyetçinin, 28.09.2021 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında açılan davaya katılma iradesini ortaya koyduğu kabulüyle, 5237 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz yetkisi olduğu ve aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılabileceği, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2020/1586 Esas, 2021/2018 Karar sayılı kararının, şikâyetçi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın beraatine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek şikâyetçinin sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkin temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği "sanık hakkında verilmiş olan beraat kararının bozulması yönünde beyanda bulunduğunun" anlaşılması karşısında; şikâyetçinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 7. Asliye Ceza Mahkemesine,