Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13930 K.2022/19967

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Olay yerini gören kamera görüntülerinin incelenmesine ilişkin CD İzleme ve Fotoğraf Teşhis Tutanağı içeriğine ve tanık ...’ın beyanlarına göre; olay günü saat 19:40 sıralarında şahısların kamera görüntüsüne girerek kameraların yönünü değiştirdikleri ve ikamete girdikleri, 20:28 sıralarında tanık ...’ın ikametine geldiği ve içeride birileri olduğunu farkettiği, hemen akabinde evden çıkan şahıslarla karşılaştığı, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş batış saatinin 19:20 olduğu ve 20:20 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin başladığı, bu nedenle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşılmasına rağmen TCK’nın 116/4 ve 143. maddelerinin uygulanmaması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62.maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca sanığın zorunlu müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden müdafii hazır bulundurulmadan sanığın savunması alınıp hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Olay yeri kamera görüntüleri ve dosya içeriğindeki ifadelere göre eylemin birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirilmiş olmasına rağmen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,