Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14002 K.2022/21330

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın evini yakıcı madde ile yakması şeklindeki eyleminin, 765 sayılı Kanun'un 370, 522/1. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun'un 370 ve 522/1. maddelerinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2, 104/3 maddelerinde belirtilen 10 ve 15 yıllık zamanaşımının, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d,

67/4. maddelerine göre belirlenen zamanaşımına göre daha lehe olduğu ve sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 23/06/2008 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 01/08/2008 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 370, 522/1. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşamını kesen son işlem olan 23/11/2005 tarihli mahkumiyet hükmünden, karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, mahkemece zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,