Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14027 K.2023/5420

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2015 tarihli ve 2015/976 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/976 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2020/33476 Esas, 2022/10358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin tartışılmaması sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/599 Esas, 2022/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 145, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, kararı temyiz etme isteğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın şikâyetçinin çalışanı olduğu kömür işletmesine geldiği, sanık ...'in şikâyetçiye kömür alacağını söyleyip çuval fiyatını sorduğu, kömürün çuvalının 12,00 TL olduğunu şikâyetçinin söylemesi üzerine sanık ...'nın 200,00 TL çıkarıp verdiği ve 1 torba kömür istediği, bu sırada temyiz dışı sanık ...'ın şikâyetçiye iş yeri ile ilgili sorular sorarak dikkatini dağıttığı, para üstünü ... sanık ...'nın "2 torba alsam 20,00 TL olur mu?" şeklinde teklifte bulunduğu,

şikâyetçinin kabul etmemesi üzerine güvenlik kamerası görüntülerine göre, sanık ...'nın para üstü olarak verilen 188,00 TL'den, 100,00 TL'lik banknotu elindeki siyah, ... çizgili cüzdanın altına saklayıp, kalan 88,00 TL'yi masanın üstüne bırakıp "o zaman kömür almayacağım" dediği, paranın iade edildiğini gören şikâyetçinin saymadan kendisine verilen 200,00 TL'lik banknotu iade ettiği, ancak akşam üzeri olup kasayı kapatması nedeniyle kasadaki para miktarını ... şikâyetçinin iade edilen paradan 100,00 TL'nin eksik olduğunu farkettiği, sanığın aynı ... yakalandığı,

şikâyetçinin 100,00 TL'lik zararını gidermediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR