Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14097 K.2024/3166

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen 30.04.2015 tarihli karara yönelik Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyiz isteminin yalnızca şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olduğu ve şikâyetçi ...'e yönelik suçlardan kurulan hükümlere ilişkin aleyhe temyiz bulunmadığı, 30.04.2015 tarihli kararda sanık hakkında şikâyetçi ...'e karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 35, 62, ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün ve 5 ay hapis cezaları verildiği,

aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan 23.06.2022 tarihli hükümde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,