Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14139 K.2024/13918

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olmasından dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince arttırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre, belirlenen cezadan en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 35. maddesi gereği 3/4 oranında indirim uygulandığında bulunacak 9 ay hapis cezasından TCK'nın 145 ve 62. maddeleri de uygulamada belirtilen oranlarda tatbik edildikten sonra netice cezanın 3 ay 22 gün olması gerekirken, netice cezanın 7 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini

3-Sanık hakkında hüküm kurulurken teşebbüs nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin, malın değerinin az olmasına ilişkin TCK'nın 145. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması