Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14149 K.2025/5557

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin, atılı suçu işlemediğine, suçu işlediğini gösteren dosyada kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık amacıyla birden çok dairenin bulunduğu apartmana ait üç ayrı katılan ait ikametin otoparkında bulunan 2 adet bisiklet ve ev eşyalarını aynı anda çaldığı olayda; oluş ve mahkemenin kabulüne göre de; suça konu eylemin tek suçu oluşturduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinin tatbiki ile suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,