Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14175 K.2023/3884

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.06.2018 tarihli ve 2018/1176 Esas, 2018/1470 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, bu hükümlere ilişkin sanıkların istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ...'in yüzüne, sanık ...'un yokluğunda verilen ve sanık ...'e 11.06.2018, sanık ...'a 22.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sırasıyla 13.06.2018 ve 28.12.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz istemlerinde bulundukları;