Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14314 K.2024/3870

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "04.02.2014 tarihinden yaklaşık 6 ay önce belli olmayan zaman dilimi" yerine "04.02.2014" olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin 20.11.2014 tarihli kararında sanık hakkında hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak hükmolunan 6.000,00 TL adlî para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilip, bozmaya uyularak kurulan 20.05.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilip, hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ise, kazanılmış hak nedeniyle 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılarak sanık hakkında 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasının "1. No.lu" bendindeki "...(ancak 5320 sayılı Kanun'un...." ibaresi ile başlayıp "1. No'lu" bent sonuna kadar devam eden kısım ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan uygulamaya ilişkin "2.