Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14401 K.2025/17027

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediği, eylemin teşebbüste kaldığı, üst hadden ceza verilmemesi gerektiği, şikâyetin olmadığı, suç kastının olmadığı, eksik inceleme yapıldığı, şüphe olduğu ve sanığın çocukla suç iştirakının olmadığı, sanıkların temyiz isteminin ise suçu kabul etmedikleri, eksik araştırma yapıldığı ve samimi beyanlarda bulunduklarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-(e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2017/585 Esas, 2018/1412 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.11.2019 tarihli, 2019/1054 Esas ve 2019/2250 Karar sayılı kararında; sanıkların istinabe suretiyle dinlenemeyeceği, gözaltı sürelerinin karar başlığında yazılmaması,

suç tarihinin yanlış yazılması ve 5237 sayılı Kanun'un 37/1-2 maddesi yönünden değerlendirme yapılmadığından bahisle bozma kararı verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.11.2019 tarihli, 2019/1054 Esas ve 2019/2250 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2019/1210 Esas, 2020/779 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,