Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14413 K.2023/3770

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.12.2013 tarihli ve 2013/739 Esas No.lu iddianamesi ile 08.06.2012 günü saat 06:00 sıralarında katılanların iş yerlerine kapılarını sert bir cisimle zorlanarak girildiği, katılan ...'ın iş yerinden bilgisayar kasası ve monitör, katılan ...'nin iş yerinden televizyon ve 20,00-30,00 TL para çalındığı, suç eşyalarının sanık tarafından tanık Hakan Güven'in iş yerine bırakıldığı iddiasıyla hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/3 ve 151/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2012/301 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlara karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/2. 119/1-c. maddeleri uyarınca sırasıyla ikişer kez 2 yıl ve 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her dört hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/6080 Esas, 2021/20191 Karar sayılı kararı ile sanığa ek savunma hakkı tanınmadığı ve mala zarar verme suçundan mahkûmiyeti gerektiği halde beraat kararı verildiği gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/329 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlara karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1, 168/1. maddeleri uyarınca sarısıyla ikişer kez 2 yıl, 12 ay ve 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her altı hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi atılı suçları işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde 06:00 sıralarında katılanların iş yerlerine kapıların sert bir cisimle zorlanarak açılması suretiyle girildiği, katılan ...'ın iş yerinden bilgisayar kasası ve monitör, katılan ...'nin iş yerinden televizyon ve 20,00-30,00 TL para çalındığı, aynı gün gelen ihbar üzerine tanık H.G.'nin iş yerinde yapılan aramada çalınan eşyaların ele geçirildiği, H.G. tarafından eşyaların iş yerine sanık ... ve temyiz dışı sanık E.K. tarafından emaneten bırakılmış olduğunu beyan ettiği, taraflar arasında dosyaya yansıyan bir husumet bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Tanık H.G.'nin soruşturma aşamasındaki beyanları, temyiz dışı E.K.'nın aşamalardaki savunmaları dosya içerisinde mevucttur.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinde tanık H.G.'nin iş yerinde yapılan aramada katılanların iş yerlerinden çalınan televizyon, bilgisayar kasası ve monitörün ele geçirildiği, H.G. 'nin bahse konu eşyaları sanık ... ve temyiz dışı sanık E.K.'nın birlikte getirerek emaneten bırakmış olduklarını beyan ettiği, suç konusu televizyon üzerinde parmak izi tespit edilen E.K.'nın da aşamalardaki savunmalarında suç konusu eşyaları sanık ... 'in talebi üzerine birlikte H.G.'nin iş yerine taşıdıklarını ifade ettiği anlaşılmış olduğundan sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılanların iş yerine girilirken kapıların sert bir cisimle zorlanması sebebiyle meydana gelen zorlama izlerinin mala zarar verme suçuna vücut verdiği, katılanların bozma kararı öncesinde duruşmada alınan beyanlarında çalınan eşyalarının kendilerine iade edildiğini ve zararlarının kalmadığını beyan ettikleri anlaşılmış ise de bu beyanın hırsızlık suçundan meydana gelen zarara ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın katılanların mala zarar verme suçundan açıklanan şekilde meydana gelen zararlarını ne şekilde giderdiğine dair deliller denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR