Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14414 K.2023/4883

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2016/414 E., 2021/503 K. ...

SUÇLAR

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2012 tarihli ve 2011/139 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararı ile sanıkların şikâyetçiler ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetlerine karar verildiği, bu karara karşı sanıklar müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 28.01.2013 tarihli ve 2012/25703 Esas, 2013/1068 Karar sayılı kararı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2016 tarihli ve KD-2016/26422 sayılı itirazı üzerine;

eylemlerin gece gerçekleştiğine dair delillerin karar yerinde açıklanıp tartışılmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında şikâyetçilere yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verildiği ancak bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında yalnızca şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükümler kurulduğu anlaşılmış ise de; diğer şikâyetçiler yönünden mahallince hüküm kurulabileceği değerlendirilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, her ne kadar sanık ... müdafii olarak duruşmalara katılan Av. ...'e gerekçeli karar 03.03.2022 tarihinde tebliğ edilmiş ise de bu müdafiin kararı temyiz etmediği,

Ceza Genel Kurulu’nun, 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "Sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında gerekçeli kararın 11.05.2022 tarihinde sanığa tebliği üzerine sanığın vekâletnameli müdafii tarafından 16.05.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu cihetiyle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanıklar hakkında verilen 16.02.2012 tarihli kararın kesinleştiği 28.01.2013 tarihi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının Yargıtay 2. Ceza Dairesince kabul edildiği 12.05.2016 tarihi arasında zamanaşımının durmuş olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.07.2011 tarihli ve 2011/393 Esas No.lu iddianamesi ile sanıkların suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde şikâyetçinin iş yerine kapı kilidini kırmak suretiyle girerek çok miktarda sigara çaldıkları iddiasıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/1-b, 143, 116/1-4, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2012 tarihli ve 2011/139 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararı ile sanıkların şikâyetçi ... ...'a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/1, 62, 116/4, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, tüm hükümler yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Sanıklar müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 28.01.2013 tarihli ve 2012/25703 Esas, 2013/1068 Karar sayılı kararı ile hükümlerin onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.03.2016 tarihli ve KD-2016/26422 sayılı itirazı üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/3057 Esas, 2016/9099 Karar sayılı kararı ile eylemin gece gerçekleştiğine dair delillerin gösterilmemesi sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2016/414 Esas, 2021/503 Karar sayılı kararı ile sanıkların şikâyetçi ... ...'a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/1, 62, 116/2, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 8 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, tüm hükümler yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nin temyiz istemi, atılı suçları işlemediğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmadığına, sanığın müdafisiz yargılanmak ve yokluğunda duruşma yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın savunmasında adı geçen şahıslar hakkında tahkikat yapılmadığına ve re'sen tespit edilecek sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların suç tarihinde saat 04.55 sıralarında şikâyetçiye ait markete kapı kilidini kırarak girdikleri, olay yeri önüne gelen araç nedeniyle iş yerinden herhangi bir eşya çalamadan iş yerinden ayrıldıkları, sanıkların suçta kullandıkları tespit edilen kiralık aracı teslim etmek istedikleri esnada yakalandıkları ve görgü tanığı Ü.T. tarafından teşhis edildikleri, sanık ...'nin atılı suçu ... ile birlikte gerçekleştirdiklerine dair ikrarı dikkate alınarak hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

2. 06.06.2011 tarihli Teşhis Tutanağı, 05.06.2011 tarihli Yakalama Tutanağı, sanıkların aşamalardaki savunmaları, şikâyetçi beyanları, Konya Numune Hastanesinin 14.02.2019 tarihli yazısı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'nin soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinde suç tarihinde, suçta kullanılan araç ile birlikte kardeşi olan diğer sanık ile birlikte geçirdiği rahatsızlığa şifa bulmak amacıyla eylemin gerçekleştiği kasabaya gittiğini ancak aradığı hocayı bulamadan döndüğünü beyan ettiği; mahkeme huzurundaki savunmasında ise suç tarihinde Konya Devlet Hastanesinde felç tedavisi gördüğünü beyan etmiş ise de Konya Numune Hastanesinin 14.02.2019 tarihli cevabî yazısında sanığın hastane kaydına rastlanmadığının belirtildiği, olayın tanığı olan Ü.T. tarafından sanık ...'nin de olay yerinden kaçan şahıslardan olduğunun tespit edildiği hususları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ...'nin mahkeme huzurunda iş yerine girdikten sonra olay yerine gelen taksi nedeniyle kaçtığına ilişkin savunması ve şikâyetçinin sigaraların bir kısmının aşağı indirilmiş olduğuna dair beyanları dikkate alındığında sanığın hırsızlık kastıyla hareket ettiğine dair şüphe bulunmadığı, sanığa devam eden yargılama aşamalarında müdafi atandığı, sanığın savunmasının müdafi huzurunda alındığı, sanığın 10.05.2017 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunması esnasında duruşmalardan vareste tutulmaya dair talepte bulunduğu, sanığın savunmasında eylemin içerisinde olduğunu beyan ettiği şahıslar hakkında tahkikat yapılmasının sanığın hukukî durumunu etkilemeyeceği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'nin ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4.Sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlemiş oldukları sabit olduğundan haklarında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin tatbik edilmesi ve netice ceza yönünden sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesi gerekirken bozma öncesi hükümlere yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gerekçesiyle aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR