Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14435 K.2025/10717

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ..., ..., ve ... müdafiinin temyiz isteminin sanıkları mahkûm etmeye yetecek somut delil bulunmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat etmeleri gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin tüm sanıkların aralarında menfaat çatışması olmasına rağmen aynı müdafii ile temsil edildiklerine, TCK’nın 144/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın mahkûmiyetine yönelik somut delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...’in soruşturma evresindeki 23.05.2016 tarihli ifadesinde, şikâyetçiye yönelik atılı suçu sanıklar ... ve ...’ın birlikte gerçekleştirdiklerini; hatta kendisinin sanık ...’ye karşı çıkmak istediğinde kendisini dövmekle tehdit ettiğini belirttiğinin ve kovuşturma evresinde de önceki beyanlarını tekrar ettiğinin anlaşıldığı ve bu hâliyle aralarında menfaat çatışması bulunması sebebiyle, sanıklara ayrı ayrı müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,