Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14465 K.2024/14184

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasında çaldığı kredi kartı ile satın almış olduğu cep telefonunu şikâyetçiye iade ettiği, ancak şikâyetçinin 1.400,00 TL daha zararı bulunduğunu beyan ettiği, Mahkemece şikâyetçiye 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4 maddesinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı ve bozma sonrası zararının tamamının giderilip giderilmediği sorulmadan sanığın zararı giderdiği şeklindeki beyanı esas alınarak hakkında aynı Kanun'un 168/1. maddesi uygulanmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 168/1. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası tayin edilmesi,