Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14483 K.2023/9998

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının, 9 ay 11 gün kafeye gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrildiği ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 9 ay 11 gün kafelere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımı üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 9 ay 11 gün kafelere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,