Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14493 K.2024/13123

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin katılan lehine vekâlet ücreti tayini ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

15.05.2015 tarihli duruşmada, şikâyetçinin beyanında, sanıklar hakkında şikâyetinden vazgeçtiğini belirttiği, bu itibarla, katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla.

Tebliğnamedeki bu yöndeki düşünceye iştirak edilmemiş; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143/1 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine 8 yıl 9 ay hapis cezasına, devamından aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası yerine 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına,

devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası yerine 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.