Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14504 K.2025/12959

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/2087 Esas, 2021/2061 Karar sayılı kararlarının sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin; tayin edilen cezayı haketmediğine, mağduriyetine sebep olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafinin temyiz isteminin; sanığın yargılama boyunca mahkemeye samimi beyanlarda bulunarak yardımcı olmasına rağmen cezanın üst sınıra yakın tayin edildiğine, sanık ...'ın temyiz isteminin; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, parmak izlerinin diğer sanığa ait olduğuna, kamera kaydında görülen şahsın kendisi olmadığına, sanık ... müdafinin temyiz isteminin;

atılı suçu, diğer sanığın işlediğine, sanık ...'ın bina içerisinde girmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın yardım eden sıfatı ile sorumlu tutulabileceğine, beraat kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Sanık ve müdafinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Siirt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/79 Esas, 2019/310 Karar sayılı ilâmında, birinci kez tekerrüre esas alınan Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/116 Esas, 2013/378 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve bu suçtan uyarlama yargılaması yapılarak 21.08.2019 tarihli ek karar ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma sebebiyle düşürülmesine karar verildiği,

bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümden ikinci kez tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine “ Siirt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2019 tarih ve 2019/79 Esas,

2019/310 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı TCK'nın 87/3 maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezası nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezalarının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” cümlesi eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,