Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14522 K.2024/3236

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2019/2383 Esas, 2021/1831 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yoklukta karar verilen kararın tebliğ tarihinde ceza evinde olan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğ işleminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/son maddesi uyarınca 08.10.2021 tarihinde kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı usûlsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın kararı 10.11.2021 tarihinde süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,