Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14586 K.2024/14176

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Diğer temiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Hırsızlık eyleminin meydana geldiği Nazilli Devlet Hastanesi açık otoparkının etrafının duvarla çevrili olduğu, hastane bahçesi içerisinde yer aldığı ve binanın eklentisi niteliğinde sayılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2)Sanığın çalmış olduğu motosikletin bulunduğu yeri göstermek suretiyle motosikletin şikâyetçiye iadesi sağladığı, ancak teslim edilen motosikletin bazı bölümlerinin hasarlı olduğu, şikâyetçinin kısmi iadeye rızasının olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,