Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14617 K.2022/20425

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 08/04/2019 tarihli temyiz talepli dilekçesinde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz kapsamında bulunmadığının belirtildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2017 tarihli 2015/264 - 2017/149 esas sayılı kararında sanıklar ..., ... hakkında tarafların uzlaşması nedeniyle düşme kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf etmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılmak suretiyle sanıklar ..., ... hakkında verilen düşme kararı kaldırılarak beraat kararı verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının beraat eden sanıklar yönünden aleyhe temyizi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03/05/2019 tarihli ve 2017/1548-2019/821 sayılı ek kararıyla CMK'nın 296/1 maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından ek kararın incelenip görüldü havalesinin yapıldığı ve temyiz talebinde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, “ sanık ...'ın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğuna ve bu maddeye göre cezalandırılması gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/05/2020 tarihli ve 2019/20-358 Esas,

2020/197 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği gibi hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hallerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı tespit edilmiş olan temyiz dilekçesi veya beyanı bakımından, bu dilekçe veya beyanda hukuka kesin aykırılık halleri gösterilmemiş olsa dahi temyiz incelemesi sırasında hukuka kesin aykırılık hallerinin gözetileceği de nazara alınarak yapılan incelemede;

Sanığın hüküm tarihinde, Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun dosya içeriği ve UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan, hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/1. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,