Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14703 K.2025/8739

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde " Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise " Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin sanığın yokluğunda karar verildiği ile eyleminin yardım etmeden ibaret olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin de sanığın atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 09.03.2021 tarihli duruşmada hazır olan sanıklardan son sözü sorulup, tutanağa yazılmadan karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,