Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14727 K.2024/11929

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, hakkında kurulan her bir hüküm yönünden ayrı ayrı mükerrir olduğunun belirtilmesi gerekirken ortak bir hükümle tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı hüküm fıkrasına "TCK'nın 58/6. maddesi gereğince" cümlesinden sonra gelmek üzere "her bir suç yönünden ayrı ayrı" ibaresinin eklenmesi ile gerekçeli karardan yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 29,66 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline,