Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14736 K.2023/3514

A.Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İnceleme İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2018/389 Esas, 2020/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/1088 Esas, 2021/495 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, temyiz dilekçesinde herhangi bir gerekçe gösterilmediği için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298. maddesi uyarınca, temyiz talebinin reddi gerekeceği; ancak 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanu'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle; aynı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 07.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 14.04.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Ek Karara Yönelik İnceleme

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen, 21.05.2021 tarihli ve 2020/1088 Esas, 2021/495 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1ç maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen, 21.05.2021 tarihli ve 2020/1088 Esas, 2021/495 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İnceleme İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2018 tarihli ve 2018/2750 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın suç tarihinde temyiz dışı sanık ... ile birlikte gece vakti katılanlara ait ikâmete zarar vermek suretiyle girerek çok sayıda eşyayı çaldıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2018/389 Esas, 2020/64 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/1088 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde, gece sayılan saat 21.00 sıralarında sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın birlikte katılanlara ait yazlık olarak kullanılan ikâmete kapıyı zorlamak suretiyle girdiği ve katılanlara ait çok sayıda eşyayı çaldığı kabûlüyle sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2. Tanık ...'ın beyanları, 21.03.2018 tarihli Arama ve El Koyma Tutanağı, 03.05.2018 tarihli Ekspertiz Raporu dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarih ve saatinde sanığın aracının olay yerinde görüldüğü, araçta yapılan arama neticesinde katılanların çalınan eşyalarının bir kısmının bulunduğu, 03.05.2018 tarihli ekspertiz raporu ile sanığın parmak izlerinin ikâmet içerisindeki kutu üzerinden ele geçirilen izler ile uyumlu olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetinde isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/1088 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,