Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14748 K.2023/1352

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/21687 Esas, 2022/454 Karar sayılı kararı ile tebligatın usulsüz olması nedeniyle hükmün henüz kesinleşmediğine karar verilmesi, bu kararın sanığa 09.05.2022 tarihinde tebliği üzerine sanığın 11.05.2022 tarihli temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla yapılan incelemede:

I. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği de uzamış zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/4 maddesi uyarınca 12 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 14.09.2005 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar geçtiği belirlenmiştir.

II. KARAR