Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14765 K.2025/9958

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin hırsızlığın yapıldığı iddia edilen müştekiye ait evde olay yeri inceleme ekiplerince yapılan incelemede herhangi bir bulgu ve vücut izine rastlanılmadığına, ancak müştekinin evinin karşısında bulunan dairenin dış kapısının mercek kısmına yapışık duran bir kağıt parçası üzerinde bulunan izin müvekkilinin parmak izi ile aynı olduğunun iddia edildiğine,

öncelikle hırsızlık olayının olduğu evden veya evin herhangi bir eşyası üzerinden müvekkiline ait bir iz elde edilemediğinden müvekkilinin atılı suçu işlediğinin iddia edilemeyeceğine, dosya içerisinde müvekkilinin suçu işlediğini gösterir başkaca bir delilin de bulunmadığına, anılan nedenle müvekkilinin beraati yerine yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;