Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14926 K.2024/14179

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık ... yönünden 168. maddenin uygulanmaması gerektiğine yönelik olup, sanık ... bakımından aleyhe temyiz bulunmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

I)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak tespiti aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine hesap hatası sonucu "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezasına hükmolunarak sanık hakkında eksik ceza tayini,