Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14962 K.2023/3535

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 25.01.2013 tarihli ve 2013/221 Esas numaralı iddianamesi ile şikayetçinin park haldeki aracının plaklarının çalınması şeklindeki eylem nedeniyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2013 tarihli ve 2013/59 Esas, 2013/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddedeki hak yoksunluklarının uygulanmasına, 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04.06.2015 tarihli ve 2014/10043 Esas, 2015/11664 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma ile karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bozma sonrası Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli ve 2015/343 Esas, 2015/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 141/1, 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddedeki hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, bu kararında sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.01.2017 tarihli ve 2015/17641 Esas, 2017/718 sayılı kararı ile sanık hakkında, 5217 sayılı Kanunun 196. maddesi gereğince sanığın savunma hakkının kısıtlanması sebebi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2017/106 Esas, 2020/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/1-e, 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile sanığın neticeten cezalandırılmasına, 53. maddedeki hak yoksunluklarının uygulanmasına,

58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanık müdafinin bu kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ve 2020/16989 Esas, 2022/1676 Karar sayılı kararı ile ''...

Sanığın, müştekinin aracının plakalarını çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu ve oluşa uygun olarak aynı yasa maddesince hüküm kurulduğu halde hükmün gerekçesinde eylemin TCK'nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu kabul edilerek hükümde çelişkiye neden olunması... '' sebebi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/223 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis üzerinden infazının yapılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, beraat kararı verilmesi gerektiği, delil bulunmadığına ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz isteminin, yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme olduğuna, sanık lehine olarak TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmadığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kullandığı telefonlarının HTS kayıtları üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, suç tarihinde sanığın suç mahalline yakın yerlerde bulunduğunun tespit edildiği, sanığın tespit edilemeyen bir zaman diliminde şikayetçinin park halindeki ... plakalı aracın ön ve arka plakalarını çaldığı ve plakaların bilahare sanığın yakalandığı esnada kullanmış olduğu 07 KS 698 plakalı araç içerisinde yapılan aramada ele geçtiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın kullandığını bildirdiği telefon numaralarının suç tarihinde Muğla'dan sinyal verdiği, sanık yakalandığında kullanmış olduğu araçta yapılan aramada şikâyetçinin aracından çalınan plakaların ele geçirildiği anlaşılmakla sanığın cezalandırılmasına bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanığın adli sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi bakımından, Mahkemece, "

Sanığa verilen cezanın miktarı itibariyle, daha önce kasıtlı bir suçtan sabıkasının bulunması ve mükerrir olması, mahkememizce sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyebileceği hususunda kanaate varılması ve cezanın infazının sanığın üzerinde daha uslandırıcı bir etki uyandıracağı anlaşıldığından sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5237 sayılı Kanun'un 50. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine ve aynı Yasa'nın 51/1-a,b maddesi gereğince ertelenmesine ayrı ayrı yer olmadığına," şeklinde karar verildiği, lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR