Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14965 K.2025/11517

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b, 143/1, 35/2. maddeleri uyarınca belirlenen 6 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 4 ay 10 gün yerine 4 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 18 gün yerine 3 ay 10 gün hapis cezasına, aynı Kanun'un TCK 50/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.160,00 TL adlî para cezası yerine 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.