KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/15017 E., 2024/12129 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/48 E., 2021/485 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Kararın kanun yolu bildirim kısmında temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek tarafların yanıltılması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken sevk maddesinin aynı Kanun'un 168/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmiş olmasına rağmen, hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 231.maddesinin uygulanmama gerekçesinde ceza miktarı nazara alınarak uygulanmadığı belirtilmiş ise de, ceza miktarı itibarıyla bu hükmün uygulanabilir olduğu ancak suça sürüklenen çocuğun geçmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nedeniyle ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesinin uygulanmama gerekçelerinin bu hükmü de karşılaması nedeniyle uygulanamayacağı gözetilmiş, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/15017, K. 2024/12129, 18 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama