Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15076 K.2023/546

Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/412 Esas, 2015/886 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli, 2015/8 Esas, 2015/142 Karar sayılı kararıyla sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 142/1-a, 143,62. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasına, TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına,TCK'nın 152/1-a, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına ve verilen mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.02.2015 tarihinde her iki sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz kanun yoluna başvurduğu,

sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz olunmadığı, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarihli, 2015/221 Değişik İş numaralı kararıyla sadece sanık ... hakkında itirazı kabulüyle hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği, sanık ... yönünden yapılan itiraza ilişkin ise her hangi bir karar verilmediği ve merci tarafından karar verilmesi mümkün görüldüğü,

bu haliyle dosyayı ele alan Bismil Asliye Ceza Mahkemesince sadece sanık ... hakkındaki hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 15.10.2015 tarihli, 2015/412 Esas, 2015/886 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatlerine, sanık ... hakkında TCK'nın 142/2-h, 143, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezasına, TCK 'nın 116/2-4, 119/1-c, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilerek verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

TCK'nın 152/1-a ve 62. Maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır

A.Sanık ... yönünden hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... yönünden iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

1.Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından herhangi bir karar verilmediği, merciince halen karar verilmesi mümkün olduğu gözetilmeden Bismil Asliye Ceza Mahkemesince ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararının yok hükmünde olduğunun anlaşılması karşısında, temyizi kabil bir karar mevcut olmaması sebebiyle dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2.Sanıklardan ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat kararları ile ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının yukarıda açıklanan sebeplerle yok hükmünde sayılmasına, temyizi kabil bir karar mevcut olmaması sebebiyle dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

B.... yönünden hırsızlık kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Hırsızlık suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki Milli Eğitim Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine müşteki Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin 05/07/2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul belirlenerek yapılan incelemede;

1.Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2. 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,