Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15088 K.2023/504

Başka suçtan hükümlü olarak ... 3 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 25.02.2016 tarihli hükmün yüzüne karşı tefhim edildiği, ancak sanığın kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre, yasa yolu başvurunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde belirlenerek ve 08.03.2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yukarıda açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.09.2015 tarihli ve 2015/729 Soruşturma numaralı iddianame ile; "sanığın kavga ihbarı üzerine olay yerine kolluk görevlilerinden kaçtığı ve park halinde bulunan ekip otosunun arka bagaj camina tekme atarak kırdığı" iddiasıyla, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 53. maddeleri gereğince kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/306 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 15 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

3.Dairemizin 27.06.2022 tarihli kararı ile, gerekçeli kararın suçtan zarar görme ihtimali bulunan ... Bakanlığına tebliğ edilmesi gerektiğinin belirtildiği, 08.09.2022 tarihinde yapılan tebligat üzerine ... Bakanlığının sanık hakkındaki hükmü temyiz etmediği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; "verilen adli para cezasını hak etmediğini düşündüğünden" hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde kavga olayının olduğunun bildirilmesi üzerine, kolluk görevlilerinin olay yerinde bulunan sanığa kıyafetinin kanlı olmasının nedenini sormasının akabinde, sanığın kaçmaya başladığı ve cadde üzerinde park halinde bulunan ekip otosunun arka bagaj camını tekme atmak suretiyle kırdığı anlaşılmış, sanık aşamalarda, olay günü alkollü bir şekilde kavga olayına karıştığını, olay yerine kolluk görevlilerinin geldiğini, görevli memurların kendisine soru sordukları esnada bir anlık olayın siniri ile resmi ekip otosunun arka camına tekme attığını ve camı kırdığını, alkolün etkisiyle bu hareketi yaptığını belirterek ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

2. Görgü ve Tespit Tutanağında, ekip aracının arka bagaj kapağının kırık olduğu, 03.10.2015 tarihli tutanakta, aracın arka camının sanık tarafından kırılmasının ardından camın bir gün sanık tarafından taktırıldığı ve olay ile ilgili kurumun herhangi bir zararının kalmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR