Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15105 K.2023/1563

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/359 iddianame numaralı ve 11.06.2015 tarihli iddianamesi sanığın, mağdur ...'a yönelik hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/3-a, 125/4; 106/1-1.c, 86/2, 86/3-c, 53. maddeleri uyarınca; kamu malına zarar verme suçundan ise aynı Kanun'un 152/1-a, 53/1. maddeleri gereği cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret, tehdit, kasten yaralama ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/3-a, 125/4, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 10.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; aynı Kanun'un 106/1-1.c., 53/1. maddelerinden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 86/2, 86/3-c, 52/2, 52/4. maddeleri gereği 3.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; yine aynı Kanun'un 152/1-a, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddelerinden 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

C) Mahkemenin yukarıda anılan hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2022 tarihli ve 2021/886 Esas, 2022/10873 Karar sayılı kararıyla "kamu malına zarar verme suçundan zarar gören Sağlık Bakanlığının duruşmalardan haberdar edilmemesi ve gerekçeli kararın Sağlık Bakanlığına tebliğ edilmemesi" sebebiyle gerekçeli kararın Sağlık Bakanlığına gönderilmesine karar verilmiş, akabinde gerekçeli karar Sağlık Bakanlığına tebliğ edilmiş ve ... vekili süresi içerisinde kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin "atılı suçlardan kesin ve inandırıcı deliller bulunmadan mahkûm edildiğine, kurulan kararlarda haksız tahrik hükümlerinden indirim yapılması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddelerinden uygulama yapılması gerektiğine" yönelik olduğu tespit edilmiş; kamu malına zarar verme suçundan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin ise "sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan davadan ...'nın haberdar edilmeden hüküm kurulmasının usûl ve yasalara aykırı olduğuna" ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın olay tarihinde annesi olan ...'yı Babaeski Devlet Hastanesi Acil Bölümü'ne götürdüğü, ...'nın tedavisinin yapıldığı ve taburcu işleminin gerçekleştirildiği, sanığın eve dönmek için hastane doktoru olan mağdur ...'dan ambulans talep ettiği, "ambulans ile hastanın bırakılamayacağını, ambulansın 112 çağrı merkezine bağlı olarak hizmet verdiğinin" belirtilmesi üzerine sanığın agresifleştiği ve mağdur ...'e hitaben " onbeş yıl hapiste yatsam da senin başını koparacağım" diyerek tehdit ettiği, "senin gibi doktoru sinkaf edeyim", "şu an karşımda doktor değil öküz var" diyerek alenen hakaret edici söz söylediği,

mağdur ...'in sağ koluna eliyle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, Hastanenin acil bölümündeki perdeleri yırtmak suretiyle kamu malına zarar verdiği anlaşılmakla, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdur ...'ın beyanları, tanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın ifadeleri ve tüm dosya kapsamından sanığın hakaret, tehdit, kasten yaralama ve kamu malına zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A) Sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdur ...'ın beyanları, tanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın ifadeleri ve tüm dosya kapsamından hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarının sanık tarafından işlendiği; anılan suçlardan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddelerinden uygulama yapılmama gerekçelerinin yerinde olduğu, 5237 satılı Kanun'un 29. maddesinden uygulama yapılmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından anılan sebeplere yönelik temyiz istemi yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B) 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları tehdit suçundan kurulan hükümde uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan Sağlık Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 31.05.2022 tarihli gönderme kararı üzerine ... vekilinin 10.08.2022 tarihli dilekçesi ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

C) Kamu malına zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a maddesi uyarınca "suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler" gerekçe gösterilerek adlî para cezasına çevrildiği halde, aynı gerekçelerle "tehdit" suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesi kanuna aykırı bulunmuştur.

D) 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama, hakaret suçlarından kurulan hükümlerde adlî para cezası ödenmediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hükümler kurulması,

E) Kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca belirlenen 120 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 86/3-c maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 180 gün yerine 80 gün adlî para cezası olarak yazım hatası yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. (bu para cezası günlüğü 20,00 TL'den hesap edilirken sonuç ceza olarak 3.600,00 TL'ye hükmedildiğinden bu durum yazım hatası olarak kabul edilmiştir)

V. KARAR

1)Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünün (D) ve (E) bentlerinde açıklanan nedenlerle Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden “ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hükümler fıkralarından çıkarılarak,

yerlerine “ödenmeyen adlî para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” ilişkin bölümün eklenmesine ve "kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca belirlenen 120 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 86/3-c maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 80 gün adlî para cezasına hükmedilmesine" ilşkin kısmın hükümden çıkarılarak yerine "180 gün adlî para cezasına hükmedilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin, kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,