Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15112 K.2024/7370

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın, suça konu cep telefonunu satmak amacıyla kıraathanede buluştuğu sanığın, cep telefonunu eşine göstermek bahanesiyle telefonu alıp kıraathaneden ayrılarak hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi karşısında; suça konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141. maddesine göre hüküm kurulması,