Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15117 K.2024/16051

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza üzerinden atılı suçun yanıcı madde kullanarak işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a. maddesinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık müdafii tarafından temyiz edilen 08.10.2015 tarihli kararda; hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 3 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,