Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15130 K.2023/1948

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, ayrıca her ne kadar suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından görevlendirilen müdafii, yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmemiş ise de;

talimat mahkemesince 08.05.2019 tarihinde alınan ifadesi sırasında 18 yaşını doldurduğu ve avukat istemediğini söyleyip avukatsız ifadesi alınan suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından görevlendirilen müdafiinin yetkisinin ortadan kalkmış olması ve 30.11.2020 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun 01.12.2020 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yukarıda belirtilen gerekçe ile müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2012 tarihli ve 2012/14 Esas, 2012/12 İddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 116/1, 119/1-c, 142/2-d, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2014 tarihli ve 2012/20 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-d, 39, 62, 50/3, 52. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 39, 31/3, 62, 50/3, 52. maddesi uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2014 tarihli ve 2012/20 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2017/4518 Esas, 2018/8243 Karar sayılı kararı ile;

'' 1- Suça sürüklenen çocuk ...'in, haklarında Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi 2012/14 Esas ve 2013/44 Karar numaralı dosyasında yargılama yapılıp kurulan mahkumiyet hükümleri Yargıtay denetiminden geçen diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte hırsızlık eylemini planlayarak, bizzat olay yerinde de bulunup, gözcü kaldığının ve atılı hırsızlık suçunu, diğer sanıklarla birlikte iştirak etme iradesi ile işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi gereğince asıl fail olarak cezalandırılması gerekirken hatalı değerlendirme ile eylemi yardım etme olarak değerlendirilip aynı Kanun'un 39. maddesine göre uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle hırsızlık olarak değerlendirilerek 142/2-d bendi gereğince hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde 142/1-d maddesinden hüküm kurulması,''

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 31/3, 62, 50/3. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.12.2021 tarihli ve 2021/136965 sayılı, suça sürüklenen çocuk hakkında 7 günlük süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğundan temyiz isteminin red edilmesi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun haklarında ayrı soruşturma yürütülerek mahkûmiyetlerine karar verilen sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte ... ilçesine geldikleri, her ne kadar suça sürüklenen çocuk savunmasında suçu kabul etmemiş ise de, ..., ... ve ...'in alınan ilk beyanlarında açıkça suça sürüklenen çocuk ile birlikte ...'a geldiklerinin anlaşıldığı, ...'in beyanında aracı ...'in kullandığını belirttiği, ...'in beyanında aynı şekilde ...'den ...'ya ... üzerinden gittiklerini, ...'in ehliyeti bulunmaması sebebiyle bu yolu kullandıklarını beyan ettiği, yine ...'in de aynı şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Tanık ... suça sürüklenen çocuğun beraberindeki üç bayanı yani ..., ... ve ...'yı teşhis etmiş ve ifadelerde geçen ... plaka sayılı araca bindiklerini gördüğünü ve plakayı aldığını beyan etmiştir.

Yine şikâyetçi ... iki bayan şahsın eve girdiğini, diğer şikâyetçi ... iki bayanın evin penceresinin önünden geçip üçüncü bayanın da oturma odasına girdiğini, diğer şikâyetçi ... ise ...'in bir şeyler istediğini, almadan gitmediğini söylediğini, ...'in de elinde bir poşetle bahçede bulunduğunu, poşetin içerisinde ise daha önce kurutmak için asmış olduğu eteklerinin olduğunu beyan etmiş, ...'in olay günü beraberinde olan mahkemece haklarında mahkûmiyet hükmü verilen diğer sanıkların şikâyetçiler tarafından açıkça teşhis edildikleri, her ne kadar suça sürüklenen çocuk kimse tarafından görünmemiş ise de,

tanığın beyanında bayanların bindiği aracı tarif ettiği ve hepsinin beyanından da olay günü birlikte ...'a geldikleri, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut dokunulmalığının ihlâli suçu yönünden

Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 31/3. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddesi gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 18.12.2019 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

B. Hırsızlık suçu yönünden

Tanık ...'in aynı gün evine aynı şekilde girildiğini, evden çıkarken bayanları görüp bindikleri aracın plakasını alıp katılana verdiğini beyan etmesi, söz konusu aracın olay günü suça sürüklenen çocuk tarafından kullanıldığının, yaşı büyük sanıkların da tanık ve şikâyetçi tarafından canlı teşhis edildiğinin anlaşılması ve yaşı büyük sanıkların olay günü suça sürüklenen çocuğun kullandığı araçta olduklarını ikrar etmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuğa mahkemece ceza tayininde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA,