Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15159 K.2024/12115

Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ve hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden, hükümlü ...'ın itirazı üzerine Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.04.2022 tarihinde itirazın reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, sanık ... müdafiinin de mahkemesine verdiği 24.03.2022 tarihli dilekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itirazda bulunmayacağından kararın kesinleştirilmesini istediğini belirttiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla, temyizin kapsamının sanık ve hükümlü hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Hükümlü ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli, 2011/777 Esas ve 2012/1819 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; mahkemece verilen 23.06.2015 tarihli hükmü temyiz etmeyen hükümlü ...'ın sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı mümkün olmadığından, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan hükümlü hakkında, bozma sonrası ileri sürülen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;