Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15188 K.2023/9862

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2021 tarihli ve 2017/683 Esas, 2017/685 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2022 tarihli ve 2-2022/21288 sayılı Tebliğnamesi'nde sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.02.2018 tarihli temyiz talebinin reddine dair karara ilişkin olarak görüş belirtilmişse de; bahse konu karara yönelik temyize ilişkin olarak Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 10.09.2018 tarihli ve 2018/2859 Esas, 2018/10257 Karar sayılı ilâmıyla esastan reddine karar verildiği; bununla birlikte dosya kapsamına göre, sanık ...'un hakkında 30.12.2021 tarihli ek kararla verilen temyiz isteminin reddi kararını temyiz ettiğinin belirlendiği,