Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15242 K.2023/898

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı eylemden dolayı ... Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile kamu davası açılıp, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği belirtilip, mükerrer dava açıldığından dolayı davanın reddine karar verilmiş ise de; ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/282 Karar sayılı karara konu eylemin 12.03.2015 tarihinde ... İlçesi ... Mahallesinde şikâyetçi ...'ya ait ikametten gerçekleştirilmesine rağmen, incelememize konu eylemin ise 12.03.2015 tarihinde ... İlçesi ...

Mahallesinde şikâyetçi ...'e ait ikametten gerçekleştirildiği anlaşılmakla, her iki eylemin şikâyetçisinin farklı olduğu ve birbirinden bağımsız olaylar olduğu nazara alınarak yargılamaya devamla ayrı bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mükerrer dava açıldığından bahisle davanın reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.