Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1527 K.2025/4558

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 28.06.2019 tarihli ve 2018/3315 Esas, 2019/1343 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılana ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanıklar ... ve ... müdafilerine temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanıklar müdafilerinin temyiz yoluna başvurmadığı, sanıklar ... ve ...'un kendilerine ise kararın tebliğ edilmediği,

Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafiisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanıklar ... ve ...'a da tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanıklar ... ve ...'a tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (Öncelikle sanıkların son bilinen adreslerine tebliğ yapılması,