Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15293 K.2023/4086

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2020/62 E., 2021/653 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/4953 iddianame numaralı 05.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılan ...'a ait olup açık alana kilitli halde park edilmiş olan iki adet çekiciyi, dorseleri ile birlikte gündüz vakti çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-b, 53. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/642 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/12357 Esas 2020/438 Karar sayılı kararıyla "Eksik kovuşturma" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

C) Yargıtay 2. Ceza Dairesinin anılan bozma kararı sonrasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2020/62 Esas, 2021/653 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 62, 53, 58 maddelerinden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın ikinci mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık "Dosyasının yeniden incelenmesini" ifade ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; sanığın, katılan ...'a ait olup açık alana kilitli halde park edilmiş olan iki adet çekiciyi, dorseleri ile birlikte gündüz vakti çaldığı, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir. B) Sanığın savunması, katılanın beyanları, tanık H.S'nin beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunması, katılanın beyanları, tanık ... 'nin beyanları ve tüm dosya kapsamından eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri anılan sebepler yönünden reddedilmekle, hükümde anılan nedenlere ilişkin olarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

B) Tekerrüre esas alınan Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihinde kesinleşen 2009/93 Esas ve 2009/195 Karar sayılı kararında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204/1 maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilamda da sanık hakkında aynı Kanun'un 58 maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle, inceleme konusu olan 14.12.2021 tarihli hükümde sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de;

sadece sanık tarafından temyiz edilen (Aleyhe temyiz bulunmayan) 30.09.2015 tarihli ilamda, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin aynı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinildiği anlaşılmakla, bozma sonrasında kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilemeyeceğinden hükümde bu yönden hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR