Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1531 K.2025/2464

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundann 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmakla, kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanın temyiz isteminin, duruşmalara katıldığına, çalınan cep telefonunun maddi değerinin karşılanmasını talep ettiğine, sanığın çelişkili ifadelerinin olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;