Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15328 K.2023/2731

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çivril Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.11.2012 tarihli ve 2012/748 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın olay tarihi olan 15.11.2012 günü hakkında ayrıca yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik kararı verilerek kamu davası açılan ... Semerci ile birlikte, gece saat 22.00 sıralarında, şikâyetçiye ait, açıkta duran yaklaşık 80 metre kabloyu çaldığı" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 63 ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/357 Esas, 2016/554 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143/1, 168/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri gereğince 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.10.2021 tarihli ve 2021/6208 Esas, 2021/16350 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün "sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2021/1174 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143/1, 168/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri gereğince 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; ancak sanık hakkında Yargıtay 2. CD tarafından bozulan karara karşı sanık aleyhine temyiz yoluna gidilmediği ve sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunması gerektiği anlaşılmakla, sonuç olarak 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; "savunmasına itibar edilmediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, verilen hapis cezasının ertelenmediğine ve seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına ve mağdurun zararının bulunmadığına" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde gece vakti sayılan saat 21.30-22.00 sıralarında sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle hakkındaki soruşturma yönünden tefrik kararı verilen ve yargılandığı dosyada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen tanık M.S. ile birlikte mağdurun Çivril ilçesi Çarşı Mahallesinde bulunan inşaatındaki inşaat trafosuna bağlı olarak kullanılan elektrik kablosundan yaklaşık 80 metrelik kablo kestikleri, ihbar üzerine yakalanan sanığın samimi bir şekilde hırsızlık yaptığını beyan ederek ve suça konu kabloların yerini göstererek hırsızlığa konu kabloların polisler tarafından bulunarak şikâyetçiye teslim edildiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçinin aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanıklar M.S. ve S.G.'nin’nin iddiayı doğrulayan beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca cezasından takdirî indirim uygulandığı, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra işlenen kasıtlı suç nedeniyle hüküm açıklanırken 5271 sayılı Kanun'un 231/7. maddesi uyarınca hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği ve erteleme kararı verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçun 5271 sayılı Kanun'nda uzlaşma hükümlerinin düzenlendiği 253. maddede yer alan suçlardan olmadığı,

bu itibarla sanığın üzerine atılı suçun uzlaşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; sanığın yer göstermesi sonucunda suça konu kabloların şikâyetçiye iade edildiği ve herhangi bir zararın bulunmadığı, Mahkemece bu doğrultuda sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince indirim yapıldığının anlaşılması karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın savunmasına itibar edilmediğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak

Dairemizin 11.10.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 12.05.2016 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143/1, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 ay 26 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143/1 168/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca verilen 7 yıl 23 gün hapis cezasının 3 ay 26 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 3 ay 26 gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2021/1174 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,