Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15362 K.2025/3642

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli kararda sanık hakkında hırsızlık suçunda teşebbüs hükmü uygulanırken sanığa verilen cezadan 3/4 oranında indirim yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında, sanığa verilen cezadan 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

2-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarında, gerekçeli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığının belirtildiği hâlde, hükümde aynı maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

3-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarında, gerekçeli kararda tekerrüre esas cezası bulunan sanık hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği hâlde, hırsızlık suçundan hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanarak sanığın sadece 2. kez mükerrir olduğunun belirtildiği, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde ise, sanık hakkında 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmek suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,