Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15407 K.2024/11437

Suça sürüklenen çocuk, kısa kararın açıklandığı 25.11.2021 tarihli duruşmada SEGBİS aracılığı ile hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun yanıltıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 15.03.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam ettiği ve suça sürüklenen çocuğun aşamalarda müdafi talebinin bulunmadığına yönelik açık herhangi bir beyanının olmadığı gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 150/2. ve 188/1. madde ve fıkralarına aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,