Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15512 K.2024/11713

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin kapsamına göre temyiz isteminin, sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, sopayla mağdur ...'ye ait arabanın camlarını ve kaportasını kırdığı ve mağdurlara hitaben tehdit sözleri söylediği iddia olunan eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle, 43, 151/1. maddesinde tanımlanan tehdit ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 19.10.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,